• Fleur van der Put

Een nieuw avontuur

De titel van dit blog spreekt boekdelen. Het gaat over het moederschap, mijn nieuwe avontuur in het leven. Duuk is op het moment van twee maanden oud en de afgelopen twee maanden is er zoveel gebeurd. (Als jij dit leest is Duuk al bijna weer drie maanden oud! Ik schrijf graag vooruit!) Het krijgen van een kindje zet je leven op zijn kop en leert je een hoop lessen! Ik ga niet te veel in op wie en wat Duuk is. Maar wel wil ik graag mijn eigen deel opschrijven.


Voordat ik mama mocht worden had ik heel duidelijk plaatje van wat ik wilde doen met mijn opvoeding en Ruud was het daar mee eens. Waar ik geen duidelijk plaatje van had is een pasgeboren baby. Die komen namelijk niet kant en klaar de wereld in. En niemand kan zijn of haar gebruiksaanwijzing aan je uitleggen, die mag jij als mama zelf uit gaan zoeken. En wat had ik mij hierop verkeken? Ik heb de afgelopen jaren veel geleerd over opvoeding, maar zo'n kleine baby kun je moeilijk al op gaan voeden! Dat is voor mij een goede les. Mee bewegen in zijn ritme in plaats van het ritme bepalen. Accepteren dat niet alles lukt in een dag en soms ook gewoon de hele dag met de kleine man op de bank liggen.


Waar ik graag opzoek ben naar mijn manier van Slow Living laat een baby je dat wel even beleven. Genieten van de kleine momentjes, de eerste mijlpalen en rustige dagen. Dagen waarin er veel gewandeld wordt of weinig tijd is om even rustig voor jezelf te gaan ontspannen. Dagen waarin je zo geconfronteerd met jezelf wordt omdat het karakter van je baby soms wel verdacht veel op de jouwe kan lijken.


Het is genieten en pittig tegelijkertijd. Het wordt steeds makkelijker en moeilijker tegelijkertijd. Een baby is een grote uitdaging in een periode waarin jezelf ook nog moet herstellen en niet direct op een roze wolk zweeft. Al wordt het inmiddels wel steeds meer een roze wolk en is het echt genieten van zo'n klein ukje.


Er zijn dagen waarin ik teveel wil. Ik wil van alles doen en omdat het de afgelopen dagen zo'n lekker ritme was dan zal dat vandaag ook zo zijn en kan ik alles doen wat ik wil doen. Dat is dus niet zo. Ik moet keuzes maken, nee zeggen, hulp vragen en mijn grenzen aangeven. Keuzes maken ben ik goed in, de andere drie een stukje minder en daarom ben ik zo dankbaar voor de kleine man dat hij mij helpt om dat te leren. Want ik denk dat dit avontuur mij uiteindelijk meer zal gaan leren dan de kleine man van mij gaat leren. En als je je dan beseft hoeveel zo'n klein kindje nog moet leren in zijn leven, kun je nagaan wat ik dan allemaal ga mogen leren!


Ik kijk er naar uit om samen te gaan ontdekken en groeien. Om veel te knuffelen en te spelen en ook de moeilijke dagen door te komen (al vind ik die echt niet leuk, maar wie wel?). Ik geniet zo van de eerste lachjes en alle bijzondere ervaringen met de mooiste en liefste baby van de wereld. Al is dat laatste natuurlijk puur objectief gezien, want iedereen vindt zijn/haar eigen kindje de mooiste en de liefste!


Verder ben ik veel aan het nadenken. Wat wil ik nu allemaal graag doen? Wie ben ik in mijn nieuwe rol en hoe wil ik die invullen. Kan ik in die rol zijn wie ik ben of moet ik opnieuw op zoek naar mijzelf? Wat wil ik delen en wat houd ik voor mijzelf. Ik wil graag een fijn leven waarin ik gezond en fit mag zijn, waarin ruimte is voor rust en creativiteit. Ik wil graag een vrolijke mama zijn, die met veel plezier met haar kindje mee ontdekt en leert. Ik wil graag zoveel mogelijk van het eten dat wij eten zelf maken, zo min mogelijk voorverpakt, zo fijn mogelijk voor de natuur en voor onze buiken. Maar ik wil ook mild zijn, alles nemen zoals het komt en open staan voor spontane ideeën. Ik hoop je vanaf nu weer mee te kunnen nemen in mijn zoektocht naar een rustiger en creatiever leven, met wat liefde voor de aarde en andere mensen maar vooral voor onszelf!

2 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven