• Fleur van Noort

Wat wil ik?

In mijn eerste blog na de geboorte van Duuk schreef ik over dat ik aan het nadenken ben over wat ik wil. We zijn inmiddels een paar weken verder en hoewel ik ergens wel weet wat ik wil, weet ik het toch ook niet. Ik vind het zo enorm zoeken, waar is de balans en wat voelt goed voor mij? Nu het hele pandemie-gedoe een soort van voorbij lijkt te gaan komen er meer sociale afspraken terug waardoor ik mij soms wat overweldigd voel. Ik merk dat ik aan de ene kant enorme behoefte aan gezelschap heb, maar ook heel erg moet wennen aan al deze prikkels. Ik lijk tijd tekort te komen, terwijl ik echt wel zeeën van tijd heb. Mijn leven is natuurlijk drastisch veranderd en veel drukker geworden met de zorg voor een kindje. Ik merk dat ik mij zoveel beter voel nu ik dagelijk iets heb wat gedaan moet worden, ook op de dagen dat je je even wat minder voelt.


Ik voel mij veel actiever, vrolijker en meer voldaan aan het einde van de dag. Maar ik merk dat ik het ook erg wennen vind. Er zijn weinig momenten voor mijzelf, mijn hoofd staat continu aan en ik wil soms teveel, te snel en te vroeg al. Ik droom teveel over hoe de toekomst er uit kan gaan zien en wat ik dan wil en waarmee ik dan nu al rekening moet houden. Alleen dat kun je niet weten. En daardoor vergeet ik dus in het nu te leven, iets waar Ruud bijvoorbeeld heel goed in is en waar ik wel enigszins jaloers op ben. Maar de gedachtes van wat ik in de toekomst zou willen en of er daar al dingen van zijn die ik nu al zou kunnen doen om daar te komen zijn er ook.


Zo weet ik bijvoorbeeld voor mij zelf wat ik in de toekomst zou willen doen qua werk. Alleen nu kan dat gewoon nog niet, plus ik wil heel graag van deze tijd met Duuk genieten. Ik ben heel blij dat ik niet hoef te werken en aandacht kan geven aan mijn fysieke herstel, het huishouden en de zorg voor Duuk. Maar soms mis ik het ergens om iets voor mijzelf te doen? Daarom ben ik sinds een paar weken lid geworden van de yoga-school hier iets verderop in de straat. Het is pittig, maar het is zo fijn om fysiek bezig te zijn én mijn gedachtes opzij te kunnen zetten. Even niet mama zijn, maar gewoon even Fleur die graag fysiek weer goed in haar vel wil zitten (plus heel eerlijk gezegd ook wel wat kilo's lichter zou willen zijn).


Maar goed, als het huishouden gedaan is of als Duuk slaapt en ik dus even niet met hem kan spelen of verzorgen dan vind ik het erg zoeken naar wat ik zou willen doen. Wie ben ik in mijn nieuwe rol? Waar wil ik naar toe? Hoe wil ik mijn leven invullen? Inmiddels heb ik het weer een beetje gevonden. Het pad waar ik altijd naar toe aan het lopen was maar niet op durfde te lopen. Te veel bezig wat anderen ervan zouden vinden in plaats van wat ik er zelf van vind. Ik deed weleens een poging maar voelde mij er niet helemaal fijn bij omdat ik de bewust bezig was met een mogelijke mening van anderen. Terugkerend patroon bij mij en vele anderen denk ik. Maar het is mijn leven en ik denk dat ik moet doen waar ik gelukkig van word en wat goed voelt voor mij.


Dus ik sta weer in de keuken om nieuwe recepten en vaardigheden te leren. Ik begin weer wat in de tuin omdat ik graag groene vingers wil krijgen en in de toekomst een moes- en/of pluktuin wil in onze tuin. Ik verzorg en speel met Duuk en hopelijk kan ik hem met veel liefde en aandacht laten opgroeien tot een mooi mens. Heel afentoe schrijf ik weer in mijn dagboek of een blog. Dat voelt heel erg goed. Nu wil ik graag weer de tijd vinden (en vooral ook inspiratie) om weer fijn creatief bezig te zijn. En dat alles wil ik gewoon graag delen. Ik wil de dingen delen waar ik enthousiast van word en wat mij laat groeien in deze nieuwe fase van mijn leven. Dus ik ben mijzelf aan het leren hoe ik mijn nieuwe leven kan vormgeven, want dingen leren is een van de dingen dat ik het liefste doe. Dat is een proces en ik neem je graag mee in mijn ontdekkingsreis en hopelijk kan ik je inspireren tot een rustig, groener en creatief leven!

5 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven