• Fleur van der Put

Zwanger zijn

Al sinds ik mij kan herinneren is mijn grootste wens moeder zijn. Toen ik net op de basisschool kwam en mijn verjaardag daar mocht vieren was mijn antwoord op het liedje "Wat wil je worden als je groter bent" resoluut moedereend. Het leek mij wel wat, zo zwemmend in het water met van die schattige kleine eendjes achter mij aan. Toen ik op mijn dertiende wekelijks ging oppassen was ik enorm gelukkig. Wat was dit leuk! En daarna bleef ik dromen van het vormen van een eigen gezin. Bevallen leek mij niet zo leuk, maar zo'n dikke buik en een pasgeboren baby dat leek mij fantastisch.


En nu ik dit schrijf mag ik al 32 weken zwanger zijn. Ik vind het onwerkelijk en bijzonder tegelijkertijd. Bij de eerste test die we deden voelde het wat onwennig omdat het voelde als iets wat "niet echt" was. Beseffen of geloven dat het echt zo was voelde heel vreemd. Zelfs na het zien van de eerste (vroege) echo wilde het nog steeds niet echt landen. Telkens was ik onzeker of het er nog wel zou zitten en toen ik daar eenmaal berusting in had kwam de misselijkheid opzetten. Vermoeidheid had ik al, maar dat werd nog even erger doordat ik vanaf de ochtend al niets binnenhield.


Dagen heb ik misselijk en spugend op bed gelegen. Wonder boven wonder ging het mijn vrijgezellenfeest erg goed, maar de dag erna was het weer feest. Gelukkig kreeg ik van de huisarts medicatie tegen wagenziekte voorgeschreven en dat hielp. Dat helpt nog steeds. Ik probeer soms zonder, maar dan komt het vrij snel weer terug dus dan maar slikken. Drie dagen voor onze bruiloft mocht ik er mee beginnen en ik ben nog nooit zo blij geweest dat iets hielp.


Op onze trouwdag voelde ik mij het beste dat ik in weken had gevoeld en het was een prachtige dag die ik graag nog eens zou willen herbeleven! Hoe bijzonder is het dat we al met zijn drietjes waren die dag? Als ik de foto's terugkijk vind ik het een fantastisch feit.


Tot aan het tweede trimester bleef ik heel erg moe en al snel koos ik ervoor dat ik niet te lang zou doorwerken. Ik heb een geluk dat dit kon en daar ben ik zo enorm dankbaar voor. Langzaamaan kwam mijn energie terug en die stopte ik in het al op tijd klaar hebben van de babykamer en na de 20 weken-echo ging ik met mijn zus voor kleding kijken. Dit was zo leuk om te doen omdat het zoveel echter wordt nu. Pas nu ging ik echt geloven dat er echt een baby in mijn buik mag groeien! Op de 20 weken-echo zag ik ook de bewegingen die de baby maakte en voelde ik zo ook. Sindsdien heb ik hem eigenlijk dagelijks gevoeld en worden de bewegingen steeds intenser, hij wordt immers steeds groter en sterker.


Op het moment van schrijven is alles eigenlijk al helemaal klaar. Alleen het geboortekaartje nog bestellen en de spullen voor de geboorte zelf moeten nog klaargezet worden. Noem me ietwat overdreven vroeg, maar ik vond het juist fijn om het vroeg te doen toen ik nog energie genoeg had. Nu merk ik toch wel dat het fysiek zwaarder word (zeker in combinatie met erge rugklachten). Ik had gehoopt of misschien wel ergens verwacht dat het zwanger zijn makkelijker en rooskleuriger zou zijn dan ik het heb ervaren. Dit voor iedereen anders zijn.


Omdat ik fysiek rustig aan moet doen duren de dagen best lang. Ik heb al menig opvoed/bevalboek gelezen inmiddels naast andere prachtige verhalen, Netflix is niet zo uitdagend meer en ik voel mij alles behalve creatief. Schrijven en zwemmen is wat ik wil. Het zwembad is dicht en dus schrijf ik de ene blog na de andere. Heel fijn, want zo heb ik een mooie voorraad met blogs klaar staan en kan ik eindelijk aan mijn doel van met regelmaat uploaden voldoen! Maar ik verveel mij ook. De dagen zijn regenachtig en winderig, wandelen geeft teveel pijn in mijn bekken en rug dus ik kom weinig buiten. Ik mis een prikkel, wil wat leren en doen maar wist niet zo goed wat dan.


Totdat ik gister bedacht dat ik de komende weken wel een mindfulnesscursus kan gaan doen. Dit is iets wat ik al langer wil, maar geen tijd voor maakte. Hoe fijn is het dat dat dus in deze tijd ook online kan en na wat zoeken kwam ik een (denk ik fijne) cursus tegen. Ik kijk uit naar deze prikkel en ik denk dat het mij straks heel goed kan helpen in het moederschap en bij het opvoeden! Nieuwe dingen leren is leuk en ik ben blij dat de "verveling" mij deze ruimte geeft!

10 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven